Otworzyłam oczy i ukazał mi się lokowaty brunet śpiący, w samych bokserkach. Wyglądał tak słodko jak spał... Nie chciałam go obudzić wstając z łóżka. Zrobiłam to najostrożniej jak tylko potrafiłam, i skierowałam się w stronę łazienki. Naciskając już na klamkę od drzwi pomieszczenia do którego zamierzałam wejść, gdy usłyszałam zachrypnięty i zaspany głos:
- Cześć, kochanie. Nie ładnie się tak wykradać z łóżka i nie budzić osoby przy której się spało.- Wiedziałam, że powiedział to z zamiarem żartu więc odpowiedziałam mu podobnie:
- Przepraszam Cię skarbie, ale mój pęcherz mnie wezwał. Po za tym chciałam doprowadzić się do jako takiego wyglądu.- Od razu uśmiechnęłam się mówiąc do niego te słowa, a on tylko zachichotał, i schował głowę w poduszkę. Weszłam do łazienki i wykonałam czynności które zazwyczaj robiłam z rana. Uświadomiłam sobie również, że jestem w samych bokserkach i jakiejś za dużej koszulce. Pewnie Harolda. Przypomniało mi się, że dzisiaj byłam umówiona po południu u fryzjera. Nigdy nie podobał mi się mój kolor włosów, był nijaki. Dlatego postanowiłam się przefarbować. Uznałam, że mocniejszy rudy będzie odpowiedniejszy. Chociaż będzie jednym wyrazistym kolorem na mojej głowie a nie kilkoma różnymi kosmykami z których każde miało inny odcień. Wyszłam z łazienki, i ruszyłam w stronę łóżka. Na którym leżał rozwalony Hazza, nadal z głową w poduszce. Uśmiechnęłam się na widok, że Styles miał na sobie tylko bokserki. Popychając go swoim ciałem władowałam się obok niego, kilka jęków z jego strony oczywiście nie zabrakło. Leżąc tak rozmyślałam, gdy nagle Harry odwrócił się w moją stronę i znikąd uśmiechnął się ukazując przy tym swoje cudowne dołeczki w policzkach. Odwzajemniłam uśmiech, a Curly zaczął mówić:
- To gdzie się dzisiaj wybierzemy? - Zadał mi pytanie przyjmując pytający wyraz twarzy.
- Ja po południu mam fryzjera, i sam zdecyduj. Do mojej wizyty w salonie zostało 4h. Więc nie mam zielonego pojęcia co możemy w tym czasie robić. - Spojrzałam się na niego, a on wyglądał jakby nad czymś rozmyślał.
- Hmm... Mamy dzisiaj wspaniałą pogodę, może jakieś zajęcie które będzie na świeżym powietrzu? - Stwierdziłam, że to nie głupi pomysł i odpowiedziałam mu.
- Nom, dobry pomysł. Ale ty zaplanuj dzisiejszy dzień, mi się jakoś nie chce. - Po wypowiedzeniu tych słów, wyciągnęłam się ziewając. Przez chwilę między nami była cisza, którą przerwał brunet.
- Już wiem! To będzie niespodzianka.- Uśmiechnął się i dodał.- Ale choć teraz na śniadanie, bo nie będziemy leżeć cały dzień w moim łóżku.
- No weź, tu jest tak wygodnie. Nie rób mi tego! - Udałam niezadowoloną i przyjęłam taki sam wyraz twarzy.
- Zrobię to! No choć już.- Wciągnął na siebie jakieś dresy i popędzał mnie.
- Ja nigdzie nie idę. Mam teraz lenia.- Oznajmiłam mu.
- Nie chce ci się iść o swoich nogach, tak? - Zauważyłam, że jego oczy zabłysły. Oznaczało to tylko jedno. Wpadł na jakiś pomysł. Podszedł do mnie przewiesił mnie przez swój bark i wyprowadził z pokoju.
- Ja chcę znów do łóżka! Zanieś mnie tam z powrotem, proszę!!!- Darłam się w nie bo głosy i rzucałam się na rękach Harrego.
- Nie puszczę Cie, bo mi jeszcze zwiejesz z powrotem do łóżka. A skoro już cię z niego wyciągnęłem to idziemy teraz do kuchni.- Schodziliśmy po schodach w dół. Przypomniałam sobie, że jestem w samych bokserkach, a Harry niesie mnie przez dom w którym znajduję się jeszcze 4 innych chłopaków, których ledwo wczoraj poznałam. Zrezygnowałam z dalszego działanie, ponieważ wiedziałam, że jest silniejszy i nic nie da moje rzucanie się. Gdy Harry schodził z mną po schodach, usłyszałam za mną gwizdnięcię. Kiedy zorientowałam się kto to zagwizdał, spostrzegłam dwie osoby stojące na górze schodów i przyglądającym się uważnie mojemu tyłkowi. Byli to Zayn i Niall. Uśmiechali się i mówili coś do siebie. Powiedziałam Haroldowi, że chłopcy patrzą się na mój tyłek. On odwrócił się ze mną w stronę chłopaków i spojrzał na nich piorunującym wzrokiem. Wiedziałam, że tylko udaję. Wycofał się ze mną do kuchni już tyłem, aby Zaynowi i Niallerowi przerwać podziwianie widoków moich czterech liter. Weszliśmy do kuchni, Harold posadził mnie na krześle. Uśmiechnęłam się do niego i podziękowałam:
- Dzięki, że przeszkodziłeś im w dalszym podziwianiu mojej pupy.- Uśmiechnęłam się.
- Nikt nie będzie oglądał twojego tyłka, oprócz mnie rzecz jasna.- zaśmiałam się na te słowa, które chłopak wypowiedział w moja stronę.-Głupek.- dodałam.
- Czyli twierdzisz, że mój kochany i piękny tyłek, jest twoją własnością?- Udałam, naburmuszoną.
- A nie? Moja własność. Nikogo więcej, ja mogę patrzeć na niego kiedy chcę. A inni muszą prosić mnie o pozwolenie.- Wypowiadając te słowa udawał, że jest kimś ważnym i właśnie ogłasza komuś ważną rzecz. Po tych słowach, zaczęłam się jeszcze bardziej śmiać. On zarażony moim śmiechem, wpadł w głupawkę i zaczął się wydurniać, przygotowując śniadanie (czytaj: tosty). Śmiejąc się tak po chwili do kuchni weszło dwóch gapiów mojego tyłka. Uśmiechnęli się do mnie patrząc co wyprawia Hazza dosiedli się obok mnie. Niall tylko wydał z siebie dźwięk rozpaczy i wypowiedział jedno czy dwa słowa:
- Głodny... Jestem taki głodny!- Zaczęłam rechotać na te słowa, i spojrzałam na Nialla który leżał na blacie kuchennym. Potem zwróciłam swój wzrok z powrotem na czyny mojego przyjaciela. Tak, dobrze powiedziałam jest moim przyjacielem. Chociaż, aż tak długo się nie znamy to czułam, że to co jest między nami można nazwać już przyjaźnią. Harry wciąż się wygłupiał. Kiedy skończył już robienie swojego przepysznego śniadania podstawił przede mną i powiedział z uśmiechem na twarzy:
- Księżniczko, podano do stołu.- Uśmiechnęłam się do niego i odpowiedziałam.
- Dziękuję, przemiły paniczu.- Dosiadł się do mnie i zaczęliśmy jeść. Zjadałam tylko jednego, a Harry trzy. Ma chłopak apetyt. Ale to dobrze, bo przynajmniej nie głoduję. Ja nie lubiłam, aż tak z rana bardzo jeść więc dlatego zjadłam tylko tyle. Co prawda lubiłam bardzo tosty, ale śniadanie zawsze u mnie było małe, a czasami w ogóle go nie jadłam. Kiedy oboje skończyliśmy jeść, Harry rozkazał żebyśmy poszli się już przebrać w ubrania na co dzień. Niestety nie miałam swoich ubrań, a z wczoraj były brudne. Zalane colą czy czymś tam. Więc Harry postanowił dać mi swoje rzeczy. Dostałam rurki, i sporo za dużą na mnie koszulkę z napisem "Hipsta Please". - Harry, ale twoje ciuchy. Te które mi dałeś, co z nimi? - zapytałam.
- Hm... Spodnie możesz sobie zostawić, a koszulkę jak będę potrzebował u ciebie to ją wtedy założę.- Odpowiedział z uśmiechem na twarzy. I tak jego spodnie są za duże na mnie ale niech już mu będzie.
- No dobra, jak chcesz.- Odpowiedziałam mu zakładając drugiego białego conversa. On stał już gotowy i czekał na mnie, aż tylko będę już w pełni gotowa do wyjścia.
- Okey, możemy już iść.- Oznajmiłam.
- Dobra to chodź, bo już coraz mniej czasu zostało.- Odpowiedział z uśmiechem. Wyszliśmy z domu zamknęłam drzwi, i wrzuciłam kluczyki do torby. Wsiedliśmy do samochodu, śmiejąc się przy tym ciągle, bo Harry oczywiście musiał się potknąć i wpaść na swój samochód. Śmiałam się ciągle z niego i nie mogłam przestać. Po chwili on zaczął normalną rozmowę.
- A tak ogólnie to po co do fryzjera się wybierasz?- Zapytał i pytająco się uniósł jedną brew.
- Chce przefarbować się w końcu na jeden kolor, a nie mieć na głowie 10 różnych pasemek.- Odpowiedziałam mu mówiąc szczerą prawdę.
- No, ale ładne masz włosy. Mi się w takich podobasz.-Odpowiedział, i uśmiechnął się do mnie ukazując rządek swoich białych równych ząbków.
- Może ty tak uważasz, ale ja i tak się przefarbuję. Może będzie mi w takich lepiej?- Zapytałam nie oczekując odpowiedzi.
- Może...- Harry zrobił minę z lekka niezadowoloną. Po chwili cicho krzyknął.
- Jesteśmy!- Wyjrzałam za okno, a moim oczom ukazał się jakiś festyn, chyba to jakoś tak można nazwać. Albo lepsze będzie chyba piknik. Tak piknik bo niektórzy ludzie siedzieli na kocach,inni na trawie, całymi rodzinami. Zrobiłam zdziwioną minę do Harrego i po chwili uśmiechnęłam się.
- Czyli to jest ta niespodzianka?- Uśmiechnęłam się.
- No pierwsza część. Druga będzie zaraz.- Pierwszą częścią zapewne było to gdzie mnie zabrał. Na drugą zaraz będę znać odpowiedź.
- Choć! Na co czekasz, nie mamy całego dnia.- Powiedział w moją stronę otwierając mi drzwi samochodu, abym mogła wyjść. Kiedy szliśmy przez ten tłum ludzi i różnych rodzin. Harry wziął mnie za rękę i pociągnął w stronę wolnego miejsca. Usiedliśmy i zaczęliśmy rozmawiać i świetnie się przy tym bawiąc. Nagle zaczęliśmy się rzucać butelkami po wodzie. Tego dnia każde z nas było cały czas spragnione. Każdy z ludzi siedzieli lub leżeli obok nas. Na szczęście nikt nie rozpoznał chłopaka, ponieważ miał czarne ray-bany tak jak ja. Siedzieliśmy tak dookoła nas ludzie, i śmieci które sami rozrzuciliśmy po jedzeniu. Harry wyjął telefon, podniósł go w moją stronę i powiedział, że chce moje zdjęcie. Stwierdziłam czemu nie, uśmiechnęłam się siedząc po turecku, a Harold pstryknął fotkę. Poczułam wibracje i usłyszałam dźwięk powiadomienia w telefonie. Wyjęłam go, otworzyłam powiadomienie z twittera i nie mogłam uwierzyć. Hazza opublikował moje zdjęcie na nim podpisując
,, My friend is pretty. Ideally we spend time together now ;). Pokazałam mu telefon, na którym widniałam ja i podpis. Znaczy podstawiłam go mupod nos i zaczęłam się śmiać. Mówiąc do niego.
- Jak mogłeś?! Zabiję Cię po czym rzuciłam się na niego z łaskotkami. Ludzie gapili się na nas jak na idiotów. Chociaż mieli racje. zmęczona całą tą akcją opadłam na ziemię głośno wzdychając. Harry tylko spojrzał się na mnie i uśmiechnął.
- I co się szczerzysz? Następnym razem jak będę miała więcej siły się naprawdę odegram na Tobie!- powiedziałam resztkami sił. Kto jak kto ale Harry był silny i potrafił się bronić przed łaskotkami. Mianowicie robił to samo.
- Taaak... Już się boję.- Odpowiedział i zaczął się śmiać. Pokazałam mu tylko język i spojrzałam na telefon. Za 1h muszę być już na fotelu u fryzjera. Wstałam i zapytałam się Harolda.
- Muszę się już zbierać, żeby zdążyć do tego fryzjera. Podwieziesz mnie czy mam zamówić taksówkę?
- Podwiozę, podwiozę tylko jak będę mógł zostać z Tobą u niego.- Szantaż...
- O nie! Tym razem ja Ci zrobię niespodziankę i pokaże się już po wizycie u fryzjera.- Odpowiedziałam mu świeżo wymyślonym pomysłem.
- Ej! Ja się tak nie bawię. Ale wiem, że nie odpuścisz więc dobra...- Zrezygnowany odpowiedział mi.
- To mnie zawieziesz w końcu czy mam zamawiać tą taksówkę???
- Skoro tak ładnie prosisz, to to zrobię. Dla Ciebie.- Przesłał mi buziaka i wstał, biorąc mnie pod rękę skierowaliśmy się w stronę samochodu. Po chwili znajdowaliśmy się już w środku i Harry zaproponował, że może po mnie przyjechać, zgodziłam się. Podałam mu adres gdzie ma mnie odwieźć i później odebrać. Jechaliśmy trochę, rozmawiając ciągle na różne tematy. Szybko minęła nam ta droga i zanim się obejrzałam już byliśmy pod salonem.
- Dziękuję Ci, za wszystko.- Wypowiedziałam słowa w jego stronę i podarowałam mu buziaka w policzek. Na co on się tylko uśmiechnął, i powiedział że mam napisać, kiedy już będę gotowa z nowym kolorem włosów na głowie. Rzuciłam krótkie ,,Ok'' i wyszłam z samochodu. Pomachałam mu jeszcze na pożegnanie i weszłam do środka salonu.
_______________________________________________________________
Hejoo!
Jak obiecałam tak zrobiłam. Pisałam go dzisiaj cały dzień, więc jest dość długi. Stwierdziłam, że podzielę na dwa rozdziały, ponieważ by było zbyt długie. Jak widać zaczęłam dodawać zdjęcia do opowiadania, i do następnych rozdziałów również prawdopodobnie będą zdjęcia :) Mam nadzieję, że choć trochę się spodoba ^^ Jak już jesteście i czytacie napiszcie chociaż jeden komentarz co o tym sądzicie.
Pozdrawiam, Jessi
PS Życzę Wszystkim Wesołych Świąt i Szalonego Nowego Roku xx
świetny czekam na kolejny :p
OdpowiedzUsuń